ASPress - czasopisma pedagogiczne


ARCHIWUM WYDAŃ CYFROWYCH
       
Język Niemiecki



Wydania z lat 2009-2016 dostepne są w wersji elektronicznej jako pliki PDF. Są one identyczne z wersjami drukowanymi. Jednakże nie zawierają materiałów, które były na płytach CD/DVD dołączanych do niektórych wydań drukowanych.
W wersji drukowanej dostepne jest tylko jedno wydanie - 3/2016.
Więcej


Zbiór 52 felietonów poświęconych współczesnej Polsce, Polakom, polityce, roli telewizji i mediów we współczesnym świecie, globalizacji i konsekwencji wynikającej z naszego otwarcia na świat.
Wydanie w postaci pliku PDF
Cena 10 zł.
Zamów


Książka o podróżach, poznawaniu, odkrywaniu i podbijaniu świata, o pokonywaniu kolejnych horyzontów ludzkiego rozwoju. Ludzie wędrują od wieków, zawsze chcieli zobaczyć, co jest za kolejną rzeką, górą, morzem, za nowym horyzontem. Ta wędrówka pozwoliła najpierw poznać naszą planetę, a dziś już zaprowadziła człowieka poza granice Układu Słonecznego. Kim są ci, którzy zmieniają historię świata? Dlaczego Krzysztof Kolumb odkrył Amerykę, a Mikołaj Kopernik „poruszył” Ziemię?
Wydanie w postaci pliku PDF.
Cena 10 zł.
Zamów

Wydanie drukowane



Historia powstania  * Dane techniczne * Słynne rajdy * Rozwiązania konstrukcyjne

Pierwszy pojazd z napędem na obie osie skonstruowano w 1824 r. a więc ponad pól wieku wcześniej od samochódu. Jednak dopiero wojskowi amerykańskiej armii jako pierwsi chcieli mieć pojazd, który pojedzie każdą drogą, pokona głębokie rowy  i wyposażony będzie we wciągarkę, tak by mógł poruszać się w każdym terenie.
Cena 10 zł.
Zamów

Wydania specjalne "Geografii w Szkole"

2011

2010

2009

2008


Cena kompletu wydań 50 zł
Cena jednego wydania 10 zł
Zamów



Nowość!


Więcej

Piperyna z pieprzu czarnego

Piperyna po raz pierwszy została otrzymana na drodze ekstrakcji z owoców czarnego pieprzu (Piperis nigri) w 1819 roku przez duńskiego fizyka i chemika, Hansa Ørsteda – odkrywcy zjawiska elektromagnetyzmu. Piperyna jest substancją organiczną pochodzenia naturalnego, pochodną piperydyny 2, należącą do grupy alkaloidów.  Związek ten występuje w około 3,6 tysiąca gatunkach roślin z rodziny pieprzowatych (Piperaceae). Piperyna (trans-trans) wraz z jej izomerem chawicyną 3 (cis-trans) są odpowiedzialne za ostrość w owocach pieprzu. Główne zastosowanie pieprzu jest w przemyśle spożywczym, gdzie stosuje się trzy rodzaje pieprzu; czarny, biały i zielony. Wszystkie pochodzą od tej samej rośliny (Piper nigrum L). Pieprz biały jest dojrzałym owocem z usuniętą otoczką natomiast czarny, owocem wysuszonym i niedojrzałym (1).

Właściwości biologiczne piperyny

Spożywanie owoców pieprzu lub ich ekstraktów były i nadal są wykorzystywane w tradycyjnej medycynie chińskiej oraz indyjskiej. Leczono między innymi dolegliwości trawienne jak niestrawność czy biegunka a także gangrenę, choroby serca i anginę.

Piperyna wykasuje szerokie spektrum działania, do głównych należy zaliczyć: przeciwdrobnoustrojowe, antymutagenne, niwelujące wolne rodniki, przeciwnowotworowe, przeciwdepresyjne, przeciwbiegunkowe, przeciwskurczowe oraz hepatoprotekcyjne (2), (3)

Piperyna przyczynia się również do lepszego wchłaniania składników odżywczych jak witaminy A, B6 i C, β-karoten, koenzym Q oraz selen (4).

 

Biosynteza piperyny

             

 

Piperydyna 2 wchodzi w reakcję z estrem kwasu piperynowego i koenzymu A, tworząc piperynę 1 (1).  


Piperyna powstaje na drodze biosyntezy piperydyny, która powstaje z aminokwasu L-lizyny 4. Chiralny L-aminokwas 4ulega dekarboksylacji pod wpływem fosforanu pirydoksalu (PLP) do pentano-1,5-diaminy 5, która dalej ulega enzymatycznej przemianie do związku ketonowego 6, z którego następnie tworzy się cykliczna imina 7. Redukcja wiązania nienasyconego 7 prowadzi do otrzymania piperydyny 2.  

Część doświadczalna

Uwaga, ze względu na stosowanie łatwopalnych rozpuszczalników organicznych doświadczenia należy wykonać pod sprawnie działającym wyciągiem. Podczas przygotowania roztworu wodorotlenku potasu należy założyć rękawiczki oraz okulary ochronne.

 

Metoda 1: Macerowanie

Sprzęt:

– kolba kulista o pojemności 500 cm3,

– lejek wraz z sączkiem,

– łaźnia wodna

 

Odczynniki:

– pieprz mielony ok. 50 g

– 2 g wodorotlenku potasu

– alkohol etylowy (odbarwiony denaturat) – 300 cm3,

– alkohol izopropylowy (do krystalizacji, jeśli brakuje można zastąpić acetonem, metanolem lub etanolem).

 

Wykonanie:

Umieścić pieprz w kolbie i zalać alkoholem. Naczynie umieścić w łaźni z gorącą wodą i zawartość mieszać bagietką. Macerowanie przeprowadzać przez co najmniej 24 godziny, co jakiś czas zmieniając wodę w naczyniu na gorącą. Następnie ciepłą mieszaninę odsączyć. W tym czasie przygotować alkoholowy roztwór wodorotlenku potasu, 2 g KOH w 20 cm3etanolu lub izopropanolu, często mieszając – wodorotlenek potasu bardzo wolno się rozpuszcza. Dalej przesącz zatężyć do ok., połowy objętości poprzez destylację lub odparowanie rozpuszczalnika, i dodać alkoholowy roztwór wodorotlenku potasu. Roztwór odstawić na ok. jedną godzinę. Po tym czasie mieszaninę ponownie przesączyć. Następnie dodać około 200 cm3 zimnej wody w celu wytrącenia piperyny. Powstałą zawiesinę odstawić na około 24 godziny w celu upostaciowania osadu. Otrzymany produkt odsączyć i wysuszyć. Surową piperynę przekrystalizować z małej ilości alkoholu i odstawić do powolnej krystalizacji. Otrzymuje się około 1,2 g (ok. 2,4%) piperyny w postaci długich lśniących kryształów, koloru bezbarwnego lub żółtego. Jeśli powstały produkt będzie brązowego koloru, przekrystalizować z dodatkiem węgla aktywnego.

 

 

Metoda 2: Z wykorzystaniem aparatu Soxhleta

Uwaga, niestosować pieprzu mielonego, ponieważ może on doprowadzić do niedrożności aparatu Soxhleta i uniemożliwić ekstrakcję.

Sprzęt:

– Aparat Soxhleta

– kolba kulista o pojemności 500 cm3,

– lejek wraz z sączkiem,

– czasza grzejna (lub łaźnia wodna)

Odczynniki:

– pokruszone owoce pieprzu ok. 50 g,

– 2 g wodorotlenku potasu

– alkohol etylowy (odbarwiony denaturat) – 250 cm3,

– alkohol izopropylowy (do krystalizacji, jeśli brakuje można zastąpić acetonem, metanolem lub etanolem).

 

Wykonanie:

Umieścić ok. 50 g rozkruszonych owoców pieprzu i ekstrahować przy użyciu 250 cm3 etanolu (odbarwionego denaturatu) przez 2 godziny. W tym czasie sporządzić alkoholowy roztwór wodorotlenku potasu, 2 g KOH w 20 cm3etanolu lub izopropanolu, często mieszając – wodorotlenek potasu bardzo wolno się rozpuszcza.

Następnie po zakończonej ekstrakcji roztwór jeszcze ciepły, przesączyć przez lejek z bibułą filtracyjną. Dalej przesącz zatężyć do ok., połowy objętości (destylacja lub odparowanie rozpuszczalnika), i dodać alkoholowy roztwór wodorotlenku potasu, w celu pozbycia się związków balastowych m.in., kwasów tłuszczowych. Roztwór pozostawić na ok. jedną godzinę. Po tym czasie mieszaninę oczyścić przez filtrację. Do przesączu dodać ok. 200 cm3 zimnej wody, w celu wytrącenia surowej piperyny. Mieszaninę pozostawić na 24 godziny w celu upostaciowania osadu. Po tym czasie surową piperynę odsączyć i wysuszyć. Otrzymany produkt przekrystalizować z małej ilości rozpuszczalnika (etanolu lub izopropanolu) i odstawić do powolnej krystalizacji. Otrzymuje się około 2 gramów (ok. 4%) piperyny w postaci długich lśniących kryształów, koloru bezbarwnego lub żółtego.

Właściwości piperyny

Piperyna tworzy lśniące kryształy koloru bezbarwnego do kremowo żółtego, o temperaturze topnienia 130 oC, rozpuszczalna w większości rozpuszczalników organicznych, nierozpuszczalna w wodzie. Wzór sumaryczny C17H19NO3, masa molowa 285,34 g*mol-1.



Foto - Kryształy piperyny


Mgr inż. Andrzej Günther

Instytut Technologii Chemicznej Organicznej

Wydział Technologii i Inżynierii Chemicznej

Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie

 

Literatura

 (1) S. K. Okwute and H. O. Egharevba, “Piperine-Type Amides: Review of the Chemical and Biological Characteristics,” Int. J. Chem., vol. 5, no. 3, pp. 99–122, 2013.

(2) S. Kumar, C. Bhandari, P. Sharma, and N. Agnihotri, Role of Piperine in Chemoresistance, 1st ed., vol. 2. Elsevier Inc., 2018.

(3) A. N. Shikov, O. N. Pozharitskaya, V. G. Makarov, H. Wagner, R. Verpoorte, and M. Heinrich, “Medicinal Plants of the Russian Pharmacopoeia; Their history and applications,” J. Ethnopharmacol., vol. 154, no. 3, pp. 481–536, 2014.

(4) N. Atal and K. Bedi, “Bioenhancers: Revolutionary concept to market,” J. Ayurveda Integr. Med., 2010.